1_ خیلی ها بهم گفتن چرا اینقدر بی سروصدا؟!...چرا یک دفعه؟!...وبقول خودمون همچین یهووووووی....شدی نی نی جون وشوشو....براتون تعریف می کنم ولی قبل از اون باید یکسری از خصوصیاتم وهمینطور نحوه برخوردم با اتفاقاتی که می تونست مهیج وشادی آفرین باشه رو تعریف می کنم تا برسیم سر این موضوع.

2_ نمیدونم می دونید یا نه ؟ ولی من خیلی اکتیوام...با حرارت وپر شروشورم...بقول معروف این باطریم قصد خالی شدن ونداره.یعنی بیشتر مواقع رو همین مود هستم ولی خب گهگاهی هم مثل بقیه قنبرک می گیرم وزانوی غم تو بغل می فشارم ....بماند!

یه کارهایی هست که انجام دادنش برای آدم خیلی رمانتیکه ، ویه حالی داره! چندین سال پیش که قصد گرفتن گواهینامه رانندگی رو کردم ،مثل الان نبود که آموزشگاه ها خودشون امتحان بگیرن ، اگر هم بوده من اطلاعی ندارم ، چون با 4 ،5 ساعت تمرینی رفتم که گواهیناممو بگیرم !! اون چند ساعت وهم گرفتم که فقط قوانین ویاد بگیرم!  ـ بخاطر داشتم ماشیم احتیاجی به آموزشگاه نداشتم ـ آیین نامه رو همون باراول بدون غلط _ همونجا تصیح می شد _ قبول شدم وهمون روز هم می بردن تو شهری که بخاطر دوره سه فرمون رد شدم !

کاری ندارم که بار سوم قبول شدم! اون موقع فقط دوروز درهفته امتحان می گرفتند وقتی بعد از کلی دنده کشی ودنده عقب رفتن  فهمیدم که اینبار قبول شدم وباید برای تکمیل مدارکم دوسه روز دیگه _ که اینکار هم فقط یک روز در هفته بود _ می رفتم اداره راهنمایی ورانندگی ومدارکمو تکمیل می گردم وگواهینامه رو می گرفتم . با وجودی که همتون می دونید چقدر این لحظات می تونه شیرین باشه  آخه آدم یکبار تو زندگیش تصدیق رانندگی می گیره ، رفتن من  برای تکمیل مدارک یکی دوماهی طول کشید.وقتی برای گرفتن گواهینامه رفتم خانوم سرهنگی که اونجا بود با کلی تعجب گفت چقدر دیر _ خب معمولا همه همون روزهای اول اقدام می کردن _ منم موندم که چی بگم برای همین گفتم از بس گواهینامه دارم !! خب برای ادم اکتیوی مثل من خیلی جای تعجب داره چون یه آدم معمولیش سریع اقدام میکنه چه برسه به من که....نا گفته نمونه همون روز که تو شهری رو قبول شدم دوستم مهرزاد هم از تهران اومده بود وبخاطر اون یه جعبه شیرینی هم گرفتم ورفتم خونه وپیوسته زنگ ودر رو با هم میزدم .بالاخره ذوق داشتم دیگه ...ولی برای گرفتن گواهینامه اونقدر دیر اقدام کردم !

همینطور وقتی خودم چند سال پیش موبایل گرفتم!  خب موبایل بود ولی مال من نبود. معلومه که موبایلی که  ادم با پول خودش بگیره  یه چیزه دیگه اس.  درسته که خوشحال شدم وبه بچه های شرکت هم شیرینی دادم ولی کاری رو نکردم که شاید اکثریت تو یه همچین شرایطی می کنن .یه کارروال دیگه...کسی هم نمی تونه بگه بابا طرف ندید پدیده!....همون کاری که شاید اکثریت بکنیم وبگیم فلان روز که می ریم فلان جا تو بهم زنگ بزن که صدای موبایلم دربیاد.....نخندید....حتما خودتون هم یه جورای دیگه ای اینطوری بودید!....

یکی دیگه از آرزوهام داشتن یه خونه از خودم بود!!  نمیدونم چرا همیشه این حس وداشتم که از چیزهای دوروبرم بشرطی لذت ببرم که مال خودم باشه.وقتی خونه رو هم خریدم خیلی معمولی باهاش برخورد کردم ! خیلی معمولی ...نه اونقدری که تو دلم قند آب میشد. اینها رو گفتم که بقول معروف گوشی دستتون بیاد.نه اینکه خودمو بگیرم ...نه ...ولی زیاد یه چیزی رو با وجودی پر نشاطیم نشون نمیدم ...نمیدونم چرا ؟

تا اینکه ازدواجمو هم نتونستم خیلی عادی تو وبلاگم بنویسم ! شاید هنوز مثل حالا تو حال وهوای همون نی نی بودنم بودم ..ولی ...هر چی بود باعث شد یکسال ونیم این مسئله رو عنوان نکنم .

خیلیه نه؟...حتی تو بازی شب یلدا هم نشد که نشد ..دیدم نمیشه که...آخه درست نیست بالاخره من یه تغییری کردم ولی نمیخوام ازش اسمی ببرم ...همین حیامه که منو کشته !

البته اگه آرشیو سال اولمو بخونید می فهمیدم که اونجا عاشق بودم! بعدش به این نتیجه رسیدم که با تلاش خودم باید توکل بخدا هم داشته باشم وبرای همین خودمو به دست او سپردم تا چیزی رو که  خودش صلاح  میدونه برام پیش بیاد. بخاطر همین دیگه ازش ننوشتم ! پس همچین هم که فکر می کنید یهووووووی نشد...فقط من زیاد  درموردش  ننوشتم ! تا اینکه یه دفعه دیدید اینجا تغییر اسم پیدا کرده...همه موضوع همینه که نوشتم .والا خودم هم دلیلشو نمیدونم .چرا منی که پر انرژی ام یه باره اینقدر ساکن می شم وبدون بوق وکرنا یه چیزی رو رو می کنم . حالا شما به بزرگی خودتون ببخشید! ولی به مرگ مهندس اتاق بغلی همچین یک دفعه هم نشد که شماها فکر می کنید.