^_^ مژی جون وشوشو وپسملی
وقتی کسی اندازه ات نیست... دست به اندازه ی خودت نزن

بقیه دست نوشته هایم:


تا اینجا گفتم که فرهنگ حاکم بر جامعه هم فرهنگ مرد سالاریست.نبود قوانین کامل وجامع احقاق حقوق زنان بد جوری تو کشورمون خودنمایی می کنه البته ما خیلی عقب تر از این حرف هاییم در اصل ما آخر نقض آزادی وحقوق بشریم .ولی خب در این میان زنان کشورمون بیشترین لطمه رو می خورند. بنظر شما چاره چیه؟ من که اصلا نمی تونم نقش یه گوسفند و ایفا کنم وبع بع کنم !!!!شما چی ؟

عقل سلیم حکم می کنه که آدم در مقابل هر بی عدالتی ایستادگی کنه ومظلوم نباشه که ظالم پرور بشه!! (حق گرفتنیه نه دادنی) ولی اگه سمبه دولت پرزور بودو.......این نباید به معنی به آخر خط رسیدن باشه،بنظرم بهترین کار اینه که علاوه بر مقاومت وابراز عقاید وایستادگی ، کسی موفق تر که در شرایط موجود به بهترین نحو ممکن زندگی کنه.تو این آشفته بازار که اوضاع اینقدر شیر تو شیره، بهترین کار اینه که آدم با چشم باز وبا عقل در راهی قدم بذاره که تا حد امکان سر راهش چاهی نباشه ،چه در غیر این صورت کسی بداد آدم نمی رسه وقوانین ما اونقدر.....هست که آدم ته همون چاه بمونه واین ضعف مملکت ماست .

بنظر من عشق بدون عقل دیوانگی ست. اصلا یعنی چی که یه آدم عاشق کوره، من که قبول ندارم، نه این که خودم عاشق نباشم نه، من در بدترین شرایط عشقی قرار دارم ولی وقتی فهمیدم به هزاران دلیل موجه که امکان باز کردنش در اینجا وجود نداره رسیدنی در کار نیست سعی کردم که هرچند سخته عاقلانه تصمیم بگیرم.(یه بحث مفصلیه که شاید بعد ها براتون نوشتم ).

از اصل قضیه دور نشیم.شاید من رو پسر عموم اشتباه کردم وکسی با اون خصویات لایق وقت صرف کردن نبود ولی متضرر هم نشدم .وقتی آدم در کاری متضرر می شه که روحا یا جسما از خودش مایه گداشته باشه ویا احساساتشو که همان حس روحی است بیخودی خرج کرده باشه ویا هدر داده باشه که در مورد من این اتفاق نیفتاد ومن فقط فکر کردم این احمق از اون زندگی خسته شده وواقعا می خواهد که مثل آدم زندگی کنه (هرچند که اشتباه فکر کردم ولی چیزی رو هم از د ست ندادن ).

برگردیم سربحث اصلی: بنظرم خانم ها خیلی مقصرند!!!.ببینید یه زن هرچند هم قوی باشه وبه انواع سلاح ها هم که مجهز نباشه بازم برگ برنده دست آقایونه (حداقل در کشور خودمون این گفته مصداق پیدا می کنه ).

چاره چیه : صرف گفتن کلمه دوستت دارم ویا تو رو برای ازدواج می خواه یه نفر (چه پسر چه دختر )نباید از روح وجسمش بگذره ،این دوست داشتن نیست این عین حماقته. بنظرم اگه تمام خانم ها به سلاح عقل وتدبیر مجهز باشند راهی برای سو استفاده آقایون باز نمی مونه که بعدا بخواهند همدیگرو محکوم کنند .اگه اتفاقی بیفته وزندگی از همه بپاشه فرقی نمی کنه کی مقصره ، مهم اینه که یه زندگی، یه عمر به هرز رفته .من اصلا اعتقادی به سوختن وساختن ندارم .ولی تا جایی که امکان داره سعی می کنم چیزی رو بسازم ولی این وهم خوب می دونم بعضی ها به هیچ صراطی مستقیم نیستند وچاره ای در جدا کردن راه نیست. ولی با انتخاب عاقلانه ودرایت وتدبیر می شه این مشکلات وبه حداقل رسوند.


برنده کسیه که حداکثر استفاده رو از شرایط موجود ببره

پنجشنبه ۱۳۸٢/٥/٩ | ٩:٢٤ ‎ق.ظ | مژگان | نظرات ()