این یکشنبه عجب روزی بود هااا تو باشگاه که توپ بسکتبال رفت بیرون زمین و خورد رو دست دوستم که متاسفانه گوشی منم دستش بود...دل وروده اش اومده بود تو دهنش!! ...دوستم ونمی گم !....گوشیمو می گم!... از اون ور شب اومدم ونشستم پشت میز کامپیوتر وداشتم مطالعه می کردم دیدم این سوزی هم داره خودشو به درودیوار قفسش می کوبه ....دلم نیومد واوردمش بیرون وگذاشتم رو میز که برای خودش بچرخه...اونم داشت حال می کرد از روی کتابها می رفت ومیومد .گاهی هم از توی تقویم رومیزی که شکل لوله اس رد می شد  وبعضی وقتا هم با اون دست وپای کوچولوش میومد رو کتابمو مزاحمم میشد که با قربون صدقه ای که میرفتم می ذاشتمش یه طرف که دوباره بازی کنه. نمیدونم کی غافل شدم که دیدم رو میز نیست...مطمئن بودم از رو زمین نیفتاده _ آخه اصلا صدایی نیومد _ در اتاق وبستم که حداقل بیرون نره....یه دفعه شنیدم یه صدایی از پشت مانیتور میاد...صدای خش خش پنجول های مامانیش ! ولی هر چی این ورواونور کردم ندیدمش...میز کامپیوتر هم اونقدری وسعت نداشت...صدا میومد ولی اون پشت مشت ها نبود! غافل از اینکه سوزی خانوم رفته تو ساب اسپیکرا!!...همونجور که داشتم کیس ومونیتور واسپیکرها رو تکون می دادم که ببینم صدا از کجاس؟ یه دفعه چشمهای قشنگشو تو ساب اسپیکرم دیدم !....باورم نمیشد از اون سوراخ کوچولو رو ساب چطوری رفته تو...حالا هی ساب وکج می کنم که ذلیل مرده بیاد بیرون مگه میاد...همینطور هم صدای خش خش میاد...کامپیوتر رو از برق کشیدم ! هر چی قربون صدقه اش رفتم واشک ریختم که بیاد بیرون نمیومد! تازگی هم از مرگ یکی از همقطاراش می گذشت که داشتم سوزی رو در یکی دو قدمی مرگ می دیدم !...خیلی ترسیده بودم واشک می ریختم وهول شده بودم ....رفتم یه برگ کاهو آوردم خوشبختانه سوزی شکمو بو به دماغش خورد ، همینطوری برگ کاهو رو بردم تو سوراخ ساب تا بوش سوزی رو منگ کنه...که کم کم خانومی اومد بیرون....اونقدری استرس داشتم  که ترسیدم از موقع بیرون اومدنش یه عکس بگیرم  _ از بس اون موقع با نکم شده بود _ همه فکر وذهنم این بود که هر چه زودتر از اون اسپیکر بیاد بیرون...وقتی اومد بیرون یه نفس راحت کشیدم

شوشو امروز می گفت شانس اورده که برق نگرفتتش!...اخه هر دو سیم نول وفاز وجویده بوده...حتی شوشو می گفت اگه اتصالی می کرده منو هم برق می گرفته...شانس اوردم مرگ از یه قدمی این وروجک گذشت.